Kleinsche Fields kan özelliklerini iyileştiriyor:
Randomize, çift kör ve plasebo kontrollü bir araştırmanın sonuçları

Akut iltihaplanmalar genellikle faydalı ve gereklidir, ancak kronik iltihaplanmalar aşırı derecede olursa veya sağlıklı dokulara karşı gelişirse sağlık sorunlarına yol açabilir. Kleinsche Fields uygulaması sırasında deneklerde son derece anlamlı bir şekilde iltihaplanma süreçlerinde azalma gözlemlendi. Uygulamaya başlandıktan yalnızca 6 hafta sonra, karanlık alan mikroskobunda iltihap belirtilerinde %13,6 oranında azalma tespit edildi ve 12 haftalık uygulama sonrasında bu azalma %48,9 oranına ulaştı.

Karanlık alan mikroskobunda canlı kanda meydana gelen çeşitli değişiklikler, artmış bir iltihaplanma aktivitesine işaret edebilir:

• Alyuvarların kümelenmesi: Bu durum artmış iltihaplanma aktivitesine işaret edebilir.
• Kan hücrelerinin şekil ve yapısında değişiklikler: İltihaplar, eritrositlerin şeklini değiştirebilir.
• Akyuvar sayısında artış: Bu, iltihaplara karşı bağışıklık tepkisinin tipik bir göstergesidir.
• Hücre kalıntılarının ve mikroorganizmaların varlığı: Bunlar bir enfeksiyon veya iltihaba işaret edebilir.

Kleinsche Fields uygulama grubunda ilk 6 haftada %7,1 oranında bir artış gözlemlendikten sonra, sonraki 6 hafta içinde trombosit aktivitesinde belirgin bir düşüş görüldü. Bu da trombositlerin (kan pulcukları) %50 oranında daha az kümelenme eğiliminde olduğunu göstermektedir. Aynı zaman diliminde lökositler (beyaz kan hücreleri) üzerinden de iltihaplanma tepkisinde %50 azalma tespit edilmiştir. Bu iki bulgu birbirini desteklemektedir.

Trombosit agregasyonu, kan pulcuklarının (trombositlerin) birbirine yapışarak kan pıhtısı oluşturabildiği bir süreçtir. Enflamatuvar (iltihaplı) süreçlerde trombosit sayısı artar ve bu da kümelenme eğilimini artırır. Karanlık alan mikroskobunda böyle bir patolojik kümelenme net bir şekilde görülebilir. Enflamasyon azalmaya başladığında, bu durum ilk olarak lökosit (beyaz kan hücresi) sayısındaki azalmayla kendini gösterir. Trombosit sayısındaki azalma ise gecikmeli olarak ve daha yavaş bir şekilde gerçekleşir.

Birçok parametre, kan oluşumunu ve dolayısıyla kırmızı kan hücrelerinin (eritrositlerin) yapısını ve stabilitesini etkiler. Kleinsche Fields uygulayıcılarında bu faktörlerde %47,4'lük çok anlamlı bir iyileşme 6 haftalık uygulama sonrasında ve 12 hafta sonra %57,9'luk bir iyileşme gözlemlendi. Üç aylık uygulama sonrasında kanda anlamlı derecede daha az patolojik değişiklik tespit edildi. Kırmızı kan hücrelerinin patolojisindeki bu iyileşme, kanın oksijen taşıma kapasitesinin artmasına katkı sağlayabilir ve bu da vücudun birçok alanında belirleyici bir rol oynayabilir.

Eritrositler olarak da bilinen kırmızı kan hücrelerinin vücutta birçok önemli görevi vardır:

• Oksijen taşıma: Akciğerlerden dokulara ve organlara oksijen taşırlar.
• Karbondioksit taşıma: Dokulardan karbondioksiti alarak tekrar akciğerlere getirirler, burada karbondioksit dışarı atılır.
• pH dengesi düzenleme: Kandaki pH değerini dengelemek için fazla asit ve bazları emerler ve serbest bırakırlar.

Bu fonksiyonlar, vücudun hayatta kalması ve sağlıklı çalışması için hayati önem taşır. Yeterli sayıda kırmızı kan hücresi olmadığında, vücut verimli çalışamaz ve bu yorgunluk ve diğer sağlık sorunlarına yol açabilir.

Kleinsche Fields teknolojisinin Verum grubundaki katılımcılarında, kanda ürik asit konsantrasyonunda ve dolayısıyla ürik asidin parçalanması ve atılımında anlamlı bir iyileşme gözlemlenmiştir. Uygulamanın ilk altı haftası sonrasında kanda %23,0 oranında daha az ürik asit kristali görüldü. Bu etki, uygulamanın devam ettiği sonraki altı haftalık süreçte de artarak %30,7 oranında ürik asit kristali azalmasına yol açtı.

İnsan organizmasında her gün büyük miktarda yeni hücre oluşur ve yaşlanmış hücreler parçalanır. Bu süreçte ortaya çıkan ürik asit çoğunlukla böbrekler aracılığıyla, ayrıca deri (terleme), tükürük ve bağırsak salgısı yoluyla atılır. Ancak ürik asidin oluşumu ile atılımı arasında bir dengesizlik varsa, ürik asit ışığı kıran kristaller şeklinde kanda çökelmeye başlayabilir. Uzun süreli yüksek ürik asit seviyeleri gut hastalığına yol açabilir.

Kleinsche Fields teknolojisini kullanan kişilerde ilk altı hafta içinde rulo oluşumunda %38,9 azalma ve 12 hafta sonunda başlangıç değerine göre %16,7 azalma gözlemlenmiştir. Bu durum, kan akışını olumlu yönde etkileyebilir.

Rulo oluşumunda, kırmızı kan hücreleri (eritrositler) mikroskop altında birbirine sıkıca yapışmış şekilde gözlemlenir - tıpkı üst üste dizilmiş madenî paralar gibi. Kırmızı kan hücrelerinin kümelenmesi, hematokrit değerinin ideal seviyeden sapmasıyla kolaylaşır. Hematokrit, toplam kan hacminde hücresel elementlerin yüzdesel oranını ifade eder. Normal değerler yaklaşık %40 - 50 arasında olup, bunun %96'sını eritrositler oluşturur. Küçük sapmalarda bile kılcal damarlarda “rulolar” oluşabilir ve bu da kan dolaşımında bozulmalara yol açabilir.

Kleinsche Fields teknolojisinin uygulanmasıyla birlikte incelenen kan örneklerinde serbest radikallerin etkisinde belirgin bir azalma gözlemlenmiştir: 6 hafta sonunda %28,6 ve 12 hafta sonunda %14,3 oranında azalma kaydedilmiştir.

Oksidatif stres, vücudumuzda zararlı moleküller olan serbest radikaller ile bu radikalleri etkisiz hale getirmekle görevli savunma mekanizmaları arasında bir dengesizlik oluştuğunda meydana gelir. Serbest radikaller hücrelere ve dokulara zarar verebilir ve bu durum çeşitli hastalıklara ve yaşlanma süreçlerine yol açabilir. Normalde vücudumuzda bu serbest radikallerle savaşan antioksidanlar bulunur, ancak serbest radikal miktarı çok fazla olduğunda bu duruma oksidatif stres denir.

Kleinsche Fields Teknolojisi kullanıcılarında altı hafta sonra kırmızı kan hücrelerinin zarlarında %32,0 oranında bir stabilizasyon ve 12 hafta sonra %44,0 oranında bir iyileşme gözlemlendi.

Zar stabilitesi, hücre zarının farklı koşullar altında yapısını ve işlevini koruma yeteneğini ifade eder. Karanlık alan mikroskobunda, hücre zarının ne kadar iyi korunduğu ve işlevini yerine getirip getirmediği gözlemlenebilir. Zar stabilitesi yüksek olduğunda, bu hücrelerin sağlıklı olduğunu ve zarlarının kolayca zarar görmediğini gösterir. Zar stabilitesi düşükse, hücreler hasar ve işlev bozukluklarına karşı daha duyarlı olabilir.